A*SH*N*A:SAGHI GHAHREMAN:KOS

SAGHI GHAHREMAN:ساقی قهرمان 

A*SH*N*A

کس - فا رغ  از حواشی 

پیش از آن‌که زیر ناخنم تیر بکشد دیواره‌ی کس‌ام تیر می‌کشد
پیش از آن‌که دهانم آب بیفتد دیواره‌ی کس‌ام خیس می‌شود
پیش از آن‌که گلویم خشک شود از ترس
دیواره‌ی کس‌ام زبر می‌شود مچاله می‌مالد به هم
پیش از آن‌که طناب را بالا بکشد یا پایین بکشد
دیواره‌ی کس ام جوش می‌خورد انگار در مسیر آب جوش

پیش از آن‌که نگاهی آرام و در سکوت سرم را لای پاهایش بگیرد
دیواره‌های کس‌ام وا می‌شود مثل زخمی گرم که از بیخودی بیهوشی بیدار می‌شود

پیش از آن‌که گریه‌ام بگیرد
پیش از آن‌که ببینم
پیش از آن که انگشتم را آرام فشار دهم روی دکمه‌ی دیوانه وار سند

پیش از آن‌که بخندم به قهقهه
چیزی شبیه هشدار یا زنگی که واقعه را هشدار می‌دهد زنگ می‌زند توی کس‌ام

پیش از آن‌که توی دهانم فرو کنم دستت را
پیش از آن‌که دیواری جهان را سرتاسر از من جدا کند

با استخوانهایم توی گلویم یک شب تا روز یا یک روز تا شب یا شب‌ها و روزها که پشت هم می‌رسند و تهوع – یک لحظه پیش از هجوم استخوان به گلو

حواس کس‌ام جمع می شود
پیش از آن که پوستم بداند آب جوش است و مغزم بگوید بپر کنار
پایم را می‌کوبم روی ترمز
انگشتم که له می شود لای در
آگاهی مثل التهاب یا مثل سرمایی که تیر می‌کشد نیش می‌زند توی کس‌ام

پیش از آن‌که گونه‌ام بمالد به هرم نفس‌های روی کس‌ات
پیش از آن‌که گونه ام بداند کجاست
کس‌ام می‌داند کجاست
و اطلاع می‌دهد که گونه‌ام آن‌جاست

با این حال
ترکیبی از بی اعتنایی
و فراموشی
چهره‌ای بی شباهت به کس
به این تداوم هشیاری
در انسانی که من‌ام تنظیم کرده است

من
با نام و دست و پا و چشم‌ها و گوش و زبان و سر و روده‌ها و کون و ریه‌ام روی هم
چیزی نیستم که بیارزم به یک روز از هوشیاری‌های آگاه و گویای کس‌ام که در حواشی شهروندی نام‌اش را پیچیده‌اند لای منگنه‌ی کودک و کیر.

A*SH*N*A:ROYA TAFTIرویاتفتی

اتاق شیشه ای

رویا تفتی Roya Tafti

A*SH*N*A
کتاب ها
 ایه های پوست ,خیام ,١٣٧٦ 

---
من در اتاق شیشه ای زندگی می کنم

من در اتاق شیشه  ای خیانت می کنم

من در اتاق شیشه  ای خواب خیانتم را می بینم

در اتاق شیشه  ای فکر می کنم  فکر می کنم

هر روز به یک نتیجه می رسم

خیانت در اتاق شیشه ای راحت نیست

این یکی دگردیسی من است و خیانت نیست

خودش زمینه را فراهم کرد

در اتاق شیشه ای، شیشه  ای  ام

بچرخم رنگ های روشن تری از هر طرفم ساطع می شود

من، شیشه  ای

اتاق، شیشه  ای

چرخ، شیشه  ای

چیزی که به مردم و چشم های تو می رسد

سال های دوری است

چند تایی خط شکسته بسته که نه

عبوری است

  Roya Tafti

Tr; Fereshteh Vaziri Nasab

I live in a glass room

I betray in a glass room

I dream of my betrayal in a glass-room 

I go on thinking and thinking in my glass- room

coming upon the same result every time

It’s not easy to betray in a glass room

It’s rather a metamorphosis than betrayal

Indeed, he himself provoked me to do that

In a glass room, I am glassy

If I rotate

Lighter colors

Will radiate from my sides

I’m glassy

The room‘s glassy

The wheel’s glassy

What strike your pupils and your eyes

Are the years of separation

A pair of unfinished, broken line

Which never become a passage

A*SH*N*A:FERESHTEH PANAHIفرشته پناهی

 Fereshteh Panahi فرشته پناهی 

A*SH*N*A

زاده ی ٩ بهمن ١٣٥٣ تبریز 

٢٩ ژانویه ١٩٧٤

کتاب ها 

...

پیراهنی رقصان

سر در مغازه .

فروشنده ی سیاه پوش

---

قطره
فرو افتاد
بر بال پروانه لکه ای کبود

A*SH*N*A:MANIJEH SAMADIمنیژه صمدی

همانند عقابی که لانه اش را باد کوبید
جوجه هایش را بُرد
و جفت اش مُرد
هفتصد سال هم بگذرد شاه بالم سبز نخواهد شد

***
منیژه صمدی

A*SH*N*A:RIRA ABBASIریراعباسی

A*SH*N*A

ری را عباسیRira bbasi
خرم اباد ١٩٦٣

بازوی چپم مقداری قلب دارد
و سر سوزنی زنی درمن راه می رود
رونده ای که به دیوار می پیچد وُ به دیوار می خزد
ایست می دهم
دیوار
در من سر زمینی پا برجا
ایست
کمی آن طرفتر زنی از دیوار بر می خیزد
بازوی چپم را می گیرد
شاید مقداری زن
از ساتن خاکستری روسریش دیوارهایم را آوار کند .

ری را عباسی

A*SH*N*A:GHODSI GHAZI NUOORقدسی قاضی نور

A*SH*N*A

“!تنهایی، بی تو نبودن نبود
!تنهایی، با خود نبودن بود”

قدسی قاضی نور

١

شادی ام را می شکنی 

که با آن چه بسازی ؟

گیرم زخمی تازه 

میان این همه زخم 

٢

با تو روزها

 یک  خط آبی کوتاه 

بی تو 

یک خط دراز سیاه 

٣

آموختم در انتهای سفر

 هر چه  نزدیک تر به تو 

آسمان آبی تر 

٤

شکستن یک دل 

چقدر توان می خواهد مگر 

که پنداشتی 

آن که قوی بود تو بودی 

A*SH*N*A:KOBRA SAIDI SHAHRZADکبراسعیدی شهرزاد

پیش گفتاری بر شهرزاد
:

آغاز خانه به دوشی 

آن گاه بود که 

بار عشق را 

در میدان رودکی خالی می کرد 

دیدم که شهرزاد دارد می گرید 

شبی از شب ها 

در حیاط  خلوت خانه 

حفاظ حافظ را پس زدم 

شراب شیراز 

چه گرم و شهوت انگیز بود 

و شهرزاد که قصه می گفت 

دیدم هنوز 

به داش اکل آغشته بود
روی مهتابی 

با رقص اشوبگرش 

در میدان رودکی 

شهرزاد هنوز می گریید 

داش آکل 

عطر او را با خود برده بود 

فرامرز سلیمانی 

١٣٦٨

کبرا سعیدی 

:

تلنگری بر آب زدم

سازی که زمین ان را می شنود

آسمان ان را می شنود

تلنگری بر گیجگاه عشق

رعدی سخت در بر می گیرد

پرنده ی مهاجر تنم بال می گشاید و می خواند

زندگی اینگونه است

تلنگری بر دندان کامل ترین انسان

پایان آرامش

و یا آغاز شورش
.

A*SH*N*A:MINA ASSADIمینا اسدی

مینا اسدی شاعر آزادیخواه مقیم سوید 

زاده ی ٢١ اسفند ١٣٢٢ ساری مازندران ایران 

١٢ مارچ ١٩٤٣

" منشور شعر من اینست : ای وی بر زبانم...ای وی بر زبانم...ای وی بر زبانم ، اگر پاسبان سرم باشد 

...خودم مجموعه ی از عشق چیزی...را از همه ی کارهایم بیشتر دوست دارم ،عشق آغوش گشوده ی من نیست و 

...از تو تا من 

از یادداشت شاعر به فرامرز سلیمانی

 ٣-١-٩٥

...

مینا اسدی

* آشتی*
لحظه ها را می ستایم باز
ر و زها را می شمارم باز
می گریزم باز از توفان محنت ها
می ستیزم باز با غمها
می سپارم گیسوانم را بدست باد بازیگر 
می گذارم باد را در بازی اش آزاد
می دوم درکو چه های شهر بی و حشت
می برم آن روز را از یاد.
باز میسوزد د لم را آتش آهی
لحظه ها رامی ستایم باز
قصه های غم فزا را می برم از یاد
میسپارم دست هایم را بدست تو
مید هم دل را به عشقی شاد
شادمانه می زنم فریاد
خاکهای روز تلخ بی وفایی را ...می دهم بر باد
می شوم آزاد...
می رهم از بند نام و ننگ 
مرغهای بوسه ام را
در هوای بام لبهایت ...می دهم پرواز
من به یادت زندگی را می کنم آغاز 
لحظه ها را می ستایم باز
لحظه ها را می ستایم باز......*

A*SH*N*A:LEYLI GOLZARلیلی گلزار

لیلی گلزار 

• • که مثل هیچ کس نبود
    -------------------------
    جان شاعر !
    خواب دیده بودی ،که کسی میآید.....
    آری عزیز ،کسی آمد ...
    کسی که شاید تعبیر زنانه خواب تو بود .....
    
    کسی که مسل هیچ بنی بشری نبود
    یعنی جهان چنانی به خود ندیده بود
    کسی که از هیچ کس نمی ترسید.....
    کسی که از خدا هم نمی ترسید....
    کسی که با چشم های بسته
    به سادگی توانست هزاران نفر را
    از میلیون ها کم کند
    ********
    آری جان شاعر
    وقتی تو بودی ....
    همه چیز سر جای خود بود
    اصلا زندگی خوش بود
    حتا مزه پپسی ،باغ ملی ،سینمای فردین ....
    اما ناگهان ....وقتی تو پله ها را جارو کردی
    و شیشه پنجره هارا شستی
    بسیاری رفتند و هرگز دو باره باز نگشتند
    تو نبودی که ببینی
    حتا بزرگتر ها هم در خیابانها گم شدند
    کسی آمد ....،
    کسی آمد و هیچ کس جلوی آمدنش را نگرفت
    هیچ کس دست بندش نزد
    و به زندانش نینداخت.
    ************
    کسی آمد اما ....
    سفره ای نینداخت
    نانی قسمت نکرد
    شربت سیاه سرفه ای به کسی نداد
    حتا نمره مریز خانه ها هم قسمت نشد
    و دیگر سینمای فردین را هیچ کس ندید
    آری کسی آمد که ....
    کمر ها را تا کرد
    دلها را شکست ...
    می خانه ها را بست ....
    نفس گلهای اطلسی را برید
    شناسنامه ها را باطل کرد
    ... فردین را خانه نشین کرد
    و میلیونها نفر را آواره کرد
    ***********
    کسی آمد که آزادی را به باد داد
    وسهم هیچ کس را هم نداد
    
    
    
    
    شعری از لیلی گلزار

A*SH*N*A:LEILA MEHRPUYAلیلا مهرپویا

" سارا "
از مجموعه شعر :بار منفی فرشته"
لیلا مهر پویا


سارا!
درخت ها اگر بدانند تو گنجشک ها را دوست داری
برای تو هم لانه می سازند
سارا!
این جا گنجشک ها با بال های خود هم شوخی می کنند
آن قدر می پرند تا کشته بشوند
سارا!
دیروز درخت ها در اجتماع خودشان دلشان جنگل خواست
جنگل ها دلشان لانه خواست
آن گنجشکی که تو دوستش داری
دارد هنوز با بال هایش شوخی می کند
دیروز من پرنده ها را هم ندیدم
آنها همه داشتند پرهای مانده شان را می شمردند
اگر بگویی بیا برویم پر جمع کنیم
من کاغذهای پرپر شده ام را نشانت می دهم
اگر بگویی بیا برویم که برویم
من اما با مشتی بند کفش گره خورده ام

تو داری به درخت ها نگاه می کنی
درخت ها محل امنی برای نگاه کردن نیستند سارا!
آن ها را کمرهای زیادی نشانه گرفته اند
سایه شان به هر طرف بیافتد
اِشغال گران می آیند
سارا!
می خواهم برایت مدادهایم را بتراشم
کاغذهایم را دوباره از پرها پس بگیرم
این بند کفش ها اما

بد جوری دارند مارا تعقیب می کنند 

.